Ćwiczenia w zaburzeniach równowagi. Mi pomogły też na mdłości;) Materiały

Cóż, wielu z nas zmaga się z zaburzeniami równowagi. Ja też miałam problemy z tym problemy. Moje problemy nie były takie wielkie, ale czułam się, zwłaszcza po dugim udarze, niestabilnie i chwiałam się.

Zaburzenia równowagi po udarze mózgu nie są w żadnym wypadku problemem do zignorowania. W jednym szpitalu dostałam materiały, żebym mogła sobie sama poćwiczyć nad tym problemem. Moim zdaniem fajniejsze były te, których nie ma w materiałach, które poniżej udostępniam.

Które wyglądały tak:

  1. Usiądź na krześle, wybierz sobie punkt w oddali. I, trzymając na nim wzrok, kręć głową. Najpierw z boku na bok  i spowrotem, potem z góry na dół i spowrotem. Gwarantuję, że nie jest to przyjemne, ja miłam mdłości. Ale z biegiem czasu coraz mniejsze;)
  2. Drugie ćwiczenie  wymaga korytarza, najlepiej długiego. Wybieramy sobie jeden punkt na końcu i  idziemy ku niemu, kręcąc głową tak jak przy pierwszym ćwiczeniu. Najpierw główka z boku na bok, potem z góry na dół i spowrotem.  Wzrok nie powinien uciekać.

Czytaj dalej

aspiryna. dobre to i złe. jak wszystko w życiu:)

Notatka na marginesie

aspirin-2-1496974Kolejny lek z moich ‚ulubionych’. Aspirynka. Przyznam się, że do udaru raczej byłam wierna ibupromowi,  ma chyba lepsze piary. Aż tu nagle po zdjęciu z leków przeciwagregacyjnych przedstawiono mnie na aspirynę. Najpierw miałam łykać ją przez pół roku po zabiegu serca, potem po prostu nikt nie pozwolił mi jej odstawić.

Aspiryna, czyli fachowo Kwas acetylosalicylowy o nie tylko przeciwból:) ma też właściwości przeciwzapalne i przeciwgorączkowe (tak jest napisane na wikipedii). No i, co mnie najbardziej interesuje, ma również działanie przeciwzakrzepowe.

A to przecież skrzepliny powodują udary niedokrwienne. Lepiej łykać niż się martwić, czy mnie znowu nie trafi.

No ale Aspirynka może (nie musi) podrażniać śluzówkę żołądka i jelit. I to chyba miało u mnie miejsce. Mam już leki osłonowe, ale nie zawsze pamiętam o ich wzięciu, a kiedy pamiętam to nie zawsze dokładnie wtedy, kiedy trzeba, więc co jakiś czas wracają mi te problemy. Biorę lek sprzedawany jako Aspirin Cardio, 100 mg tylko, więc do maksymalnej dawki dziennej (4g) bardzo mi daleko. Tylko że codziennie, kurcze.

Żona mojego dziadka jak się dowiedziała, że łykam aspirynę, aż się złapała za głowę. To ci zniszczy żołądek, mówiła. Z kolei mój psychiatra spokojnie mówi, że w pewnym wieku bierze się aspirynę prewencyjnie. I on bierze. I nie ma żadnych problemów. Wiecie. TO ZALEŻY.

Jak pytałam, kiedy będę mogła to odstawić usłyszałam że pewnie nigdy… Więc trzeba widzieć że plusy przeważają minusy. I tego się trzymam:)

PS

nie trzeba głęboko grzebać w googlu żeby znaleźć miliard zalet tabletki aspiryny.

http://kobieta.onet.pl/zdrowie/profilaktyka/siedem-mniej-znanych-leczniczych-wlasciwosci-aspiryny/4j4jf

powyższy artykuł jest ciekawy. Ale czasem ciezko mi wierzyć w pewne rewelacje;)

już w porządku, mój żołądku

Po udarze stała się rzecz zadziwiająca – mój układ pokarmowo-trawienno-wydalniczy (i pewnie wątroba) zwariował. Nie mogę jeść wielu rzeczy, na szczęście głównie niezdrowych, na nieszczęście – głównie takich, które lubię, na szczęście w małych ilościach przejdą.  Nie dlatego, że wymiotuję. Dlatego, że mam po nich koszmarne mdłości (jak podczas złej jazdy autem).

Mam problemy z rzeczami ciężkostrawnymi, a w szczególności smażonymi na tłuszczu, słodyczami i kawą. Dziwota.

Ale sytuacja przypomina mi prawdę życiową, którą kiedyś przekazał mi tato, próbując przestrze mnie przed zgubnymi skutkami naużywania alkoholu: pamiętaj, możesz wypić na raz nawet litr wódki. Umrzesz dopiero po godzinie.

Mogę zjeść nawet i trzy schabowe z głębokiego tłuszczu, kara będzie oddalona w czasie. Do wieczora lub nawet południa następnego dnia. Mogę zjeść i milion Snickersów (co kiedyś nie byłoby większym problemem), ale cierpieć będę dopiero następnego dnia. I będę cierpieć długo i boleśnie. Mogę wypić kawę, ale jak się źle poczuję, to nie ma zmiłuj. muszę szczególnie uważać, żeby nie pić kawy przed podróżą samochodem. Wtedy mam jazdę bez trzymanki.

Od tych mdłości się nie wymiotuje, od nich się cierpi i jęczy i nicnierobi.

Przy tych produktach, które lubię, a które mi szkodzą, mam taki sposób działania: najpierw chwilę słucham swojego organizmu, jak w danej chwili czuję. Potem zastanawiam się, jak intensywne mam plany na resztę dnia. Potem decyduję o porcji albo o jej braku. Już mam pewien przećwiczony pewien zestaw ilości, które nie powinny mi zaszkodzić. 2 kawałki ciasta. Jeden batonik. Mały babciny schabowy. Kawa jest nieprzewidywalna, ale nie ma mowy o powrocie do dawnych pięciu kawek dziennie. Obiad czasem dzielę na dwa – jem malutko, słucham organizmu  czy pozwala na więcej i jeśli pozwala, jem więcej.  To czasem intuicja, czasem mam podstawy. Dziś lekkie, domowe warzywa faszerowane, ale wiem, że nie mogę więcej. Zjadłam kawałek i wiem, że jak zjem więcej to będę płakać. Spróbuję za dwie godzinki poniższego pysznego dania

paprica filled with rice

Wiem, że wiele osób może mieć podobne dolegliwości, ale u mnie to zmiana poudarowa i nie od samego udaru chyba.

Wydaje mi się, że to od chorych ilości lekarstw, które przyjmowałam i dalej przyjmuję (w najbliższym czasie będzie o tym notka). Przewrażliwiły mi żołądek. Albo jelita. Albo wątrobę. Albo wszystko na raz.

Jedno jest dobre – wiem zazwyczaj, czy źle się czuję od auta, od jedzenia czy ze zmęczenia. A coś innego jest dziwne – jem mniej, zdrowiej, uważniej, a i tak nie chudnę.

Lekarka rodzinna poleciła osłonkę gastro, ale ile można przyjmować kolejne specyfiki? Ja po raz pierwszy w życiu staram się słuchać organizmu i go rozumieć. Nawet jeśli czasem go nie rozumiem, liczę na to, że już za jakiś czas, będziemy się rozumieć z moim ciałem bez słów.